In het kader van de landelijke actiedag NL DOET hebben medewerkers van Lefier Stadskanaal op zaterdag 20 maart vrijwilligerswerk gedaan. Zes medewerkers hebben een middagje bingo georganiseerd voor de bewoners van het verzorgingstehuis Maarsheerd.

Om half drie zou de bingo startten en om twee uur werden de bewoners opgehaald. Rehu Zimmerman, manager Wonen en Welzijn vertelt: “Toen we bij de kamers van de bewoners aankwamen, bleek niet iedereen even veel zin te hebben in een spelletje bingo. Bij 9 van de 10 bewoners kreeg ik te horen dat ze niet mee wilden. ‘Ik voel mij niet lekker, ben ziek, mijn haar zit niet goed tot ik ben er niet op gekleed.’ En dan toch voet bij stuk houden dat het goed voor ze is om er even uit te zijn en andere mensen te ontmoeten.”

Respect

“Ik heb respect gekregen voor de vrijwilligers die bewoners motiveren om deel te nemen aan activiteiten, om de sleur voor hen even te doorbreken, maar nog meer voor hun fysieke inzet om bewoners die rolstoelafhankelijk zijn uit hun stoel te krijgen en de stoel weer in. Er waren bewoners die de ontmoeting met de vrijwilliger gebruikten om een praatje te maken, zij vroegen om aandacht. De bingo was absoluut een succes en over het geheel genomen was de groep zich zo aan het concentreren dat er behalve de stem van de quizmaster, stilte te horen viel. Het is zinvol om een dag in de huid van een vrijwilliger te kruipen, het is goed te zien en te voelen wat hij of zij meemaakt en voor welke taken vrijwilligers staan.”

Zichtbaar resultaat?

Rehu: “Wat ik heb gevoeld is dat mijn inzet een stukje hulpverlening was. Toen we de bewoners weer naar hun kamers brachten, heb ik ervaren dat het niet vanzelfsprekend is. Licht en eenvoudig om iemand uit zijn rolstoel te krijgen? Ik was er knap verlegen mee dat ik niet wist hoe ik de voetsteunen in de pauze stand moest zetten om ruimte te maken en iemand gemakkelijk in zijn luie stoel te krijgen. Ik moest me flink tegen de bewoner aan drukken om in balans te blijven en niet samen om te vallen. Vervolgens werd mij gevraagd om de luie stoel zo in te stellen dat er ontspannen in kon worden gezeten en het tafeltje waarop twee leesboeken lagen aan te schuiven. Dit deed ik gedwee en verwachtte toch een kleine blijk van dank. Ik stelde nog een vraag maar zag dat mevrouw zittend in de stoel, heerlijk in een boek zat te lezen. Vanaf dat moment telde ik niet meer mee, ik had mijn dienst vervuld en mevrouw was tevreden.”

Resultaat?

“Ik heb er een dankbaar gevoel aan over gehouden, ik heb heel even mogen kijken en kort mogen voelen waar de vrijwilligers van een verzorgingstehuis voor staan. Dit sterkt me in mijn geloof dat je ook het invullen van je functie het beste met je hart kunt doen en niet alleen met je verstand. Lefier medewerkers hebben niet iets, maar veel met hun klanten.”